Review: Mio Moov 370 Europe

De nieuwe Moov 370 Europe van Mio is een van de eerste Mio-producten die profiteert van het samengaan van Mio en Navman. De invloed van Navman is vooral zichtbaar in de software, terwijl de hardware een product is van Mio.

Een strak vormgegeven, slank kastje. De vormgeving van deze Moov (uit te spreken als het Engelse ‘move’) is zonder meer geslaagd. Het apparaat beschikt over een 4,3 inch breedbeeldscherm. Naast navigatie doet de Moov 370 tevens dienst als bluetooth carkit. Extra functies, zoals een mp3-speler of fotoviewer, ontbreken. Mio heeft waarschijnlijk gedacht dat vrij weinig mensen hier op zitten te wachten, en daar heeft het bedrijf vermoedelijk gelijk in.

Local searchHandig is de nieuwe functie Local search. Hiermee kunt u direct zoeken – via internet – naar adressen in De Telefoongids. Met een druk op de knop navigeert u daarna naar dit adres. Deze functie is overigens geen vervanging van de traditionele Points of Interest, aangezien De Telefoongids niet in categorieën is opgedeeld. Zoeken op ‘geldautomaat’ werkt uiteraard niet, daarvoor zult u toch uitkomen bij de POI’s.

Om gebruik te maken van Local search legt de Moov 370 via Bluetooth verbinding met uw mobiele telefoon. Deze dient wel over een data-abonnement te beschikken. Ik gebruikte de Moov 370 in combinatie met een Nokia N82. Dit werkte vlekkeloos. Nadat de beide apparaten via Bluetooth met elkaar ‘praten’ hoeft er verder niets te worden ingesteld. Zoeken naar een telefoonnummer via mobiel internet gaat aardig vlot. Bedenk wel dat op deze wijze adressen opzoeken over de grens aardig in de papieren kan lopen. In het buitenland een dataverbinding gebruiken is nog flink aan de prijs.

Kaartweergave
Belangrijkste is natuurlijk de navigatie. Bij het gebruik van de navigatiesoftware is direct de hand van Navman zichtbaar. De kaartweergave is zoals we die kennen uit de oude Navman-navigatieapparaten. De weergave is helder, hoewel in mijn ogen wat minder duidelijk dan de TomTom-kaartweergave. De Moov 370 geeft net iets teveel details weer, waardoor het beeld wat onoverzichtelijk dreigt te raken.

Het invoeren van een adres gaat zonder moeite en het berekenen van een route vlot. De stem is goed te verstaan, maar de luidspreker klinkt wat schel. Grappig is de klemtoon, als de damesstem zegt: ‘twee kilometer dóórrijden’. Alsof het navigatiesysteem u aanspoort het gaspedaal extra diep in te trappen.

Aanwijzingen komen op tijd. Aan boord van de Mio 370 zijn de kaarten van 22 Europese landen te vinden. 

Los draadje
Handig zijn verder de snelkoppelingen in het menu naar parkeerruimte, benzinestations, geldautomaten, restaurants en ziekenhuizen in de buurt. Voor verkeersinformatie gebruikt de Moov 370 TMC. Jammer dat Mio voor een los draadje heeft gekozen als antenne. Andere leveranciers kiezen steeds vaker zo’n antenne in te bouwen in de houder.

Deze houder is overigens prima. Het is een vrij klein model dat zich dankzij een heveltje stevig aan de ruit hecht. Hopelijk komt TomTom vlot ook weer met zo’n goede zuignap in de GO-modellen. 

Luid en duidelijk
De carkitfunctie werkt redelijk goed. De bellende partij is luid en duidelijk te verstaan. De persoon die wordt gebeld, hoort de beller wat aan de zachte kant, maar het geluid is wel helder. De Moov 370 weet achtergrondruis goed  te onderdrukken. 

Conclusie
Al met al is de Mio Moov 370 een prima navigatiesysteem, zonder uitschieters aan zowel positieve als negatieve zijde. Het apparaat doet waarvoor u hem koopt, zonder al teveel tierelantijnen. De prijs is ernaar: rond de 220 euro.

Review: Mio C520t

Vakantie is dé aanleiding om een navigatiesysteem aan te schaffen. Maar welk systeem geeft het optimale vakantiegevoel? Elmar Otten ‘offerde’ zich op voor een lang weekend Frankrijk met vrienden. De exacte bestemming: de bossen van Fontainebleau, een miniatuurparadijs voor wandelaars en klimmers, net onder Parijs. De weg vinden in dit met rotsblokken bezaaide gebied – lopend of met de auto – is een flinke uitdaging, waarbij een navigatiesysteem goed van pas komt. Op de voorruit mocht de Mio C520t meeliften, een breedbeeldmodel met TMC en Bluetooth.
Read more

Review: Mio C250

De C250 is Mio’s opvolger van de C210. Mio mikt met een betaalbaar en licht navigatietoestel zonder al teveel gekkigheid op de onderkant van de markt.

Het is met kaarten van de Benelux en de hoofdwegen van Europa vooral een apparaat voor dagelijks gebruik. De adviesprijs van de C250 is gelijk aan het modelnummer – € 250,- – maar wil je heel Europa op geheugenkaart erbij, reken dan op zeker honderd euro extra. De Mio C250 heeft een ingebouwde SiRFstar III GPS module om je positie mee te berekenen. WAAS/EGNOS technologie (voor een betere positiebepaling) wordt niet ondersteund. De Mio kan omgaan met TMC-fileinformatie, maar je hebt er wel een aparte antenne voor nodig. De locaties van flitspalen kent het toestel uit het hoofd en worden een jaar lang gratis opgewaardeerd.

MP3
Het enige luxe extraatje aan boord van de Mio is de mp3-speler. De C250 heeft niet veel geheugenruimte voor muziek, maar de sleuf voor SD-/ of MMC-kaartjes biedt op zich uitkomst. Bestanden overzetten kan alleen met een speciaal programma, dat eerlijk gezegd wat primitief overkomt. Op het geluid valt weinig aan te merken, maar de bediening van het mp3-onderdeel is heel rudimentair. Een sortering op artiest, album of genre is er niet. Alle liedjes staan in een lange lijst of in mappen, als je die hebt aangemaakt. De Mio voelt niet aan als een mp3-speler en we denken ook niet dat veel mensen hem daarvoor zullen gebruiken.

Navigatie
Heel erg is dat niet; de C250 is in de eerste plaats bedoeld om te navigeren. Hiervoor wordt Mio Map 3.2 gebruikt, een programma dat, om het zacht te zeggen, even wennen is. Hoewel heus niet slecht, is de software verre van intuïtief en sommige zaken storen flink. Zo laat het programma na het plannen van een route een kaartje van de bestemming zien, terwijl we juist willen weten hoe we moeten vertrekken. Dat krijg je echter pas te zien als de Mio zijn GPS-positie heeft weten te betalen, wat soms wel even kan duren (zeker als je nog thuis bent). Ook niet handig is dat de Mio de ingestelde tijd vergeet als je hem hebt uitgezet, waardoor de berekende aankomst tijd nooit klopt.

Tijdens het rijden wordt een aanzienlijk deel van de kaart op het aanraakscherm in beslag genomen door allerlei knopjes, terwijl TomTom allang heeft laten zien, dat het slimmer is om die pas te voorschijn te laten komen als je het scherm aantikt. Dan maakt het ook niet uit als ze lekker groot zijn; bij de Mio zijn de meeste knopjes te klein om makkelijk te gebruiken. Vooral het intikken van een adres op het virtuele toetsenbord is lastig, zeker als de Mio al in zijn houder aan de voorruit zit.
De lijst is jammer genoeg nog niet afgelopen: de Nederlandse navigatiestem, Anki, is ronduit erbarmelijk. Haar toch al niet zo mooie stem slaat voortdurend op de bekende robotmanier over, waardoor je al snel naar haar Vlaamse of Britse collega’s uitwijkt. Even het volume van de stem aanpassen is trouwens ook niet makkelijk, daarvoor moet je diep in een menu induiken.

Onzeker
Wat misschien wel het meest stoorde is dat het programma zo nu en dan onzeker is over de juiste route. Bij het einde van de A12 in Den Haag lopen bijvoorbeeld enkele wegen vlak naast en over elkaar en het is dan ook niet zo raar, dat de Mio niet goed weet op welke weg je rijdt. Het meest logische zou zijn om aan te nemen, dat je de aanwijzingen van de Mio braaf hebt opgevolgd, totdat honderd procent duidelijk is dat je op een andere weg zit. In plaats daarvan moesten we voor het stoplicht toezien hoe het apparaat elke tien seconden weer een andere route uitrekende, terwijl het elk moment groen kon worden.

Prijs: 250 ,- (excl. BTW)

Info:
www.mio.nl

VOOR EN TEGEN
+: Voordelig
+: Handzaam
-: Niet intuïtief
-: Slechte stem
-: Drukke kaartinterface

CONCLUSIE
Een voordelig apparaat dat je van A naar B brengt, maar met een hoop rafelrandjes.

Score: 7

Review: Mio H610

Meestal is de auto het uitgangspunt bij het ontwerpen van een navigatieapparaat, maar bij de Mio H610 is dat eens een keer niet zo. Mio heeft duidelijk een wereldreiziger in gedachten gehad – of beter gezegd: wereldreizigster, want de kleine, sexy H610 is meer voor vrouwen dan voor mannen bedoeld.

Je stopt hem makkelijk weg in een tas of in je broekzak en anders kan je hem met de meegeleverde koordjes ook om je hals of pols dragen. Handig als je een vreemde stad wilt verkennen. De doos telt drie frontjes, die vrij makkelijk te verwisselen zijn en nog een leren etui. Eindelijk een personal navigation device (pnd) die echt persoonlijk is.

Reisuitrusting
De Mio bevat alles om het je op reis naar je zin te maken. In het hoofdmenu van de pnd is een virtuele rugzak te vinden vol handige zaken als een kompas, valutacalculator, internationale telefooncodes, maattabellen voor kleding, een wereldkaart met tijdzoneoverzicht en zo nog wat zaken. Het kompas zorgt er trouwens ook voor dat de kaart tijdens het navigeren altijd de goede kant op wijst, ook als je stilstaat. Sluit de Mio aan op een pc met internet en hij haalt vanzelf weerberichten van over de hele wereld binnen. Daar moet je dan wel eerst een synchronisatieprogramma voor installeren, dus eigenlijk heb je er alleen thuis voor vertrek wat aan.

In het vliegtuig of op de hotelkamer kun je de tijd doden met wat spelletjes of naar muziek luisteren. De spelletjes zijn best leuk, maar de muziekspeler zit – net als op de Mio C250 – eigenlijk te simpel in elkaar. Een verschil is wel dat je dankzij het 2 GB geheugen niet direct naar SD-kaartjes hoeft te grijpen. Het laatste handige snufje is het adresboekje dat je met Outlook kan laten synchroniseren.

Navigatie
Hoewel je wel de tijd en het weer in Tokio kan bekijken en zelfs kan uitrekenen wat daar een normale fooi is, hoef je niet op de Mio te rekenen om er de weg te vinden. Er wordt namelijk ‘alleen’ kaartmateriaal voor Europa meegeleverd. Dat is natuurlijk best royaal, maar het zou bij het concept passen om detailkaarten van alle grote wereldsteden mee te leveren en desnoods op Europa wat te bezuinigen.

Dat zal vermoedelijk een te grote gok voor Mio zijn, want de belangrijkste doelgroep voor pnd’s blijven natuurlijk automobilisten. Er is dan ook gewoon een voorruitdock in de doos van de H610 te vinden en op de Mio zelf zit een aansluiting voor een externe antenne.

Zoals uitgebreid in de test van de Mio C250 te lezen valt, zijn we niet weg van de navigatiesoftware die Mio voor zijn toestellen gebruikt (Mio Map 3). De niet intuïtieve bediening en kleine aanraakknopjes zijn het grootste bezwaar. Dat was op het scherm van de C250 al lastig, maar op het 2,7 inch-scherm van de H610 zijn slanke vrouwenhanden met lange nagels haast verplicht. Als alternatief kun je het polskoordje gebruiken, waaraan een hardplastic labeltje met twee uitsteeksels hangt. Op zich lukt het allemaal wel, maar even snel voor het stoplicht een route programmeren is geen aanrader.

Compleet
Hoewel de H610 de onhandigheden van Mio Map 3 deelt met de C250 heeft de eerstgenoemde veel meer aan boord om hiervoor te compenseren: 2 GB geheugen, kaartmateriaal van heel Europa, spelletjes, allerlei hulpjes voor onderweg en bovenal een lekker compact formaat dat je zelf kunt aanpassen. Vind je het belangrijk om kaarten van heel Europa te hebben, dan ben je met de vierhonderd euro voor de H610 niet eens heel veel duurder uit dan met de C250 en een losse Europese kaart op SD-kaart. Ondertussen kost de TomTom One Europa ook vierhonderd euro. Die past dan wel niet in je broekzak, maar navigeert wel een stuk fijner.

Prijs: 399 ,– (excl. BTW)
Info: www.mio.nl

VOOR EN TEGEN
+ klein
+ compleet
+ persoonlijk
- Mio Map 3 is niet intuïtief
- geen kaarten van wereldsteden

CONCLUSIE
Eindelijk een echt persoonlijk navigatieapparaat, die je zo in je broekzak schuift. Klein, compleet en sexy. Ook handig zonder auto.

Cijfer: 8

Review: Mio 510

‘Gebruiksvriendelijke Vlaming’

De Mio 510E beschikt net als zijn broers C210 (instapmodel) en C710 (luxemodel) over de nieuwe ‘Miomap’ software van iGo. Deze volgt de wat onhandig vormgeven Navigon-software op. De nieuwe software vormt een verbetering, maar is ook even wennen.
Read more

Review: Mio P350 GPS Europa

PDA

‘Bruikbare eenvoud’

Fabrikant Mio levert zijn navigatiesystemen in diverse uitvoeringen: als kant en klaar ’standalone’ systeem, als smartphone, maar ook als pda-model. Wij testen hier de laatste: een navigator die tevens een volwaardige handcomputer is; een Windows Mobile 5-Pocket PC.
Maar heeft zo’n pda-navigator nog wel zin? De standalone-navigatiesystemen krijgen steeds meer typische pda-mogelijkheden. Denk aan de mogelijkheid foto’s of mp3’s af te spelen. Maar ook de pda-navigator evalueert. Zo is in de P350 van Mio een snelle SiRF 3 gps-ontvanger onzichtbaar weggewerkt.
Read more

Review: Mio C710

Mio C710

Het meest luxe model van Mio is de C710 en wordt geleverd met wegenkaarten van geheel West-Europa. De C710 heeft dezelfde nieuwe iGo-software als zijn ‘broertjes’ C210 en C510 (een middenklassemodel dat wij in het volgende nummer bespreken).

De diepzwarte C710 heeft een luxe uitstraling en komt met een handig tasje. Het voordeliger model C510E wordt wat minder uitgebreid geleverd en heeft een beperkter geheugen van 512 MB, waarop slechts het kaartmateriaal van de Benelux (en de hoofdwegen van Europa) staat. Weliswaar wordt bij de C510E een dvd geleverd met de detailkaarten van geheel West-Europa, maar het vergt toch wat extra moeite om dit kaartmateriaal over te zetten. Bij de C710 staat het er allemaal al op. Dit topmodel beschikt bovendien over extraatjes als een calculator.

Bij het testen vielen twee merkwaardige foutjes op. Allereerst bleek het volume van de hoofdtelefoonuitgang veel te zacht. Een tweede merkwaardig foutje zit in de software als je de navigatiesoftware afsluit en weer opstart. Het programma gebruikt daarna weer de Engelse taal en moet via het menu instellingen opnieuw op Nederlands gezet worden. De C710 ontvangt verkeersinformatie waarvoor een externe ontvanger beschikbaar is. We hebben dit kort getest en de ontvangst is prima, maar nooit meer in de file staan is er niet bij. Daarvoor zijn de Nederlandse wegen te vol. Het kaartmateriaal is up-to-date, zelfs de nog in aanbouw zijnde Zwolse wijk Stadshagen blijk al grotendeels in kaart gebracht.

Prijs: € 443,– (incl. btw, waargenomen bij navishop.nl)

Toepassing: navigatie in Europa
Systeemeisen: minimaal Microsoft Outlook 2000 (voor overbrengen contacten), dvd-rom (voor herstel) en usb
Info: www.mio-tech.be

VOOR EN TEGEN+ Kaartmateriaal 24 Europese landen
+ Tmc
+ Handsfree carkit
- Nederlandse stem
- Koptelefoonuitgang te zacht

CONCLUSIE“Op een paar schoonheidsfoutjes na een uitstekende navigator voor een heel redelijke prijs.”

Rapportcijfer: 8

Bron: WINMAG 4/2006

Review: Mio C210

Mio C210

Het voordeligste model van Mio is tevens het kleinste. De C210 is iets groter dan een tennisbal en heeft een relatief klein scherm van 2,7 inch.

Tijdens het rijden is het scherm groot genoeg om de weg te volgen, maar spiegelt wel. Het invoeren van een route vergt de nodige precisie van je vingers. Een invoerpennetje zou het wat makkelijker maken.

Mio heeft sinds kort de software van het Duitse Navigon verruild voor het programma iGO. Deze software werkt lekker snel en dat is een verbetering. Het invoeren van een route vergt wel wat gewenning. In eerste instantie was het mij niet duidelijk waarom een bepaalde straatnaam niet werd gevonden, totdat bleek dat het toestel automatisch zoekt in de gemeente die de vorige keer werd gebruikt. Om dit te veranderen moet eerst de vrij onopvallende optie ‘verander stad’ gekozen worden. Het is even een weet. De vormgeving van de software is zonder meer ‘gelikt’.

Alle informatie is aanwezig, inclusief de maximale snelheid en waarschuwingen voor flitspalen. Tot een jaar na dato krijgt de koper gratis updates via internet. Jammer dat de Nederlandse stem een absolute misser is, maar gelukkig begeleidt de Vlaamse stem je wel op aangename wijze naar de plek van bestemming; zonder haperingen.

De aanwijzingen komen op tijd en zijn luid genoeg. De C210 werkt op batterijen of via de sigarettenaansteker. Het apparaatje wordt in de auto bevestigd via een opvallend lange zwanenhals, die enigszins meetrilt bij hogere snelheden.

Prijs: € 279,– (incl. btw, waargenomen bij gpsshop.nl)

Toepassing: navigatie in de Benelux
Systeemeisen: n.v.t.
Info: www.mio-tech.be

VOOR EN TEGEN+: Scherp geprijsd
+: Vormgeving software
-: Matige Nederlandse stem
-: Klein touch screen
-: Meetrillende bevestiging

CONCLUSIE“Een aardige navigator voor de krappe beurs. Helaas is de Nederlandse uitspraak erg belabberd.”

Rapportcijfer: 7

Bron: WINMAG 4/2006

Review: Mitac Mio Digiwalker A701

GPS-smartphone Mio A701

Dat Mio prima geïntegreerde navigatiekits op de markt kan brengen, heeft dit Taiwanese bedrijf bewezen met de 268 en 269 plus. Ook de eerste gps-smartphone van Mio is een aanrader, al zijn er enige kanttekeningen.

De Mio A701 combineert in een doosje van 11 bij 5,5 centimeter een geïntegreerde Sirf III gps-antenne, een mobiele quad-band (gsm/gprs)-telefoon en een pda. Dit computergedeelte draait op Windows Mobile 5.1.70, zodat het een ware Pocket PC is.

De hardware is in orde met een 2,7 inch tft-touch screen en een snelle 520 MHz Intel Bulverde-processor. Verder heeft het apparaat een redelijke 1.3 megapixel-camera en Bluetooth versie 1.2 aan boord.

Ook bij een apparaat waar (bijna) alles inzit moet de fabrikant keuzes maken. Zo ontbreken een toetsenbord en WiFi-draadloos internet. Een tmc-module voor live verkeersinfo is voor 75 euro los verkijgbaar. De Mio is verder behoorlijk compleet met usb-synchronisatiekabel, uitschuifbare styluspen, 220V-lader, autolader, zuignaparm voor voorruitmontage, een broekriemtasje en krasvaste schermfolie.

De pda-functionaliteit is zijn sterke troef. Alle gesynchroniseerde data heb je bij de hand en wat je mist google je via gprs-internet. Ook ‘push-mail’ wordt ondersteund dankzij Windows Mobile 5, waarbij nieuwe bedrijfs-e-mail en agenda-items, net als een sms, automatisch op de Mio worden afgeleverd. Het stijlvolle apparaat ligt daarbij goed in de hand.

De navigatie is dik in orde. De gps heeft binnenshuis al snel een ‘fix’ en de routeplanning loopt mooi soepel. Navigon is verantwoordelijk voor de software. Dat vak verstaat deze tegenhanger van TomTom goed. In het scherm worden de relevante ANWB-borden weergegeven; handige herkenningspunten op de snelweg.

De vrouwelijke navigatiestem geeft aanwijzingen in goed lopende zinnen. Soms overdrijft ze een beetje wanneer je op een weg zonder kruisingen gewezen wordt op een flauwe bocht. Je kunt kiezen voor de eenvoudige bediening, maar Mio geeft ook de liefhebber van navigeren in de verschillende menu’s alle kansen.

Zo kan een motorrijder de voorkeur opgeven voor kleine en middelgrote secundaire wegen, om zo een traject met zoveel mogelijk bochten te laten berekenen. Voor vrachtwagens houdt Navigon rekening met kleine secundaire wegen en routes door woonkernen. Deze zal de Mio dan zoveel mogelijk vermijden.

Ze hebben de zaken bijna goed voor elkaar bij Mio met deze eerste ware navigatietelefoon. Maar helemaal ongeschonden komen ze niet door de test. Waarom heeft zo’n mooi apparaat zo’n spiegelend scherm meegekregen? Binnenshuis en bij schemering buiten is de display prima afleesbaar. Bij daglicht, vooral buiten de auto, hindert de spiegeling het zicht dusdanig dat je moet navigeren op de gesproken aanwijzingen. Buiten wandelen met de Mio als navigator is daardoor geen pretje.

Rapportcijfer: 8
Prijs: € 530,– (incl. btw)

Bron: WINMAG editie 3/2006