Roadblog: GPS-smartphones

Na de breedbeeld-navigatiesystemen is er nu een voorzichtige nieuwe trend zichtbaar: kant-en-klare GPS-smartphones. En waarom ook niet, een mobieltje heb je meestal toch al bij je.
Read more

Roadblog: Falk N40 (2)

In de vorige Roadblog heb ik geschreven over de wazige manier, waarop de Falk N40 met de uitgerekende reistijd omgaat. Vanochtend heb ik daarom maar eens twee PND’s tegelijk in mijn auto geinstalleerd: de Falk en de nieuwe Nokia 330, die overigens Route 66 als navigatieprogramma gebruikt.

Op weg naar de redactie van Clipboard Publishing (waar ik tegenwoordig mijn vaste stek heb), bleek al snel dat de Falk inderdaad zijn inschattingsvermogen tijdelijk kwijt raakt, als je bewust flink van de aangegeven route afwijkt. Zowel de Nokia als de Falk rekenden telkens dezelfde nieuwe route uit, en gaven daarbij ook dezelfde nog af te leggen afstand aan. Maar waar de Nokia een vrij nauwkeurige indicatie van de reistijd aangaf, gooide de Falk er soms wel tien minuten bovenop. Om zich vervolgens een kilometer verderop te bedenken en een wat realistischer tijd te noemen. Uiteindelijk lopen de Falk en de Nokia weer synchroon.

Zelf vind ik Falk’s gegoochel met de tijden behoorlijk vervelend, omdat ik, als het druk is op de weg, vaak een snellere binnendoorroute probeer te vinden. Als de Falk dan laat zien dat ik het eigenlijk alleen maar erger maak en ik wat reistijd betreft beter kan omkeren en mijn oude route kan oppakken, dan moet dat wel betrouwbaar zijn. Ik heb geen zin om eerst een kilometer te rijden om af te wachten of de Falk de tijdindicatie toch nog gaat aanpassen.

Roadblog: Falk N40

Soms weet je bij het opstarten van een PND al: “Dat kan nooit veel voorstellen”. Die indruk kreeg ik ook bij het starten van de Falk N40.

Ik was oprecht nieuwsgierig naar de prestaties van de Falk, want met de papieren kaarten van het merk zit het wel goed. De Falk N40 is een budgetmodel, maar dat zegt tegenwoordig helemaal niets meer. Veel van de beste PND’s zijn vrij normale instappers. Niet de N40, vrees ik.

Het gevoel dat het hier om een matig product gaat, begint zoals gezegd al bij het startscherm: een tikje wazig, blauw met wit scherm met drie primitieve incoontjes, waarvan een pijl richting een cocktailglas vreemd genoeg voor het navigatiedeel is bedoeld. Bij Falk is nooit iemand de Bob.

Het apparaat kan muziek afspelen, maar dat is meer als bijgedachte uitgevoerd; navigatie is op de N40 het belangrijkste. Na een paar dagen met de Falk te hebben rondgereden, krijg ik een matige indruk van het toestel. Het anti-reflecterende spiegelt meer dan je zou verwachten en mist scherpte. Van de 65000 kleuren die het scherm aankan, worden er maar verdacht weinig gebruikt.

Het navigeren loopt op zich soepel, de stemaanwijzingen zijn goed en de ontvangst is geen enkel probleem. Routes herberekenen verloopt vlot, al zijn er snellere PND’s.

Maar dan: waarom werkt de menu-optie om je thuisadres in te stellen niet? De Falk accepteert simpelweg de laatste bevestigende ‘OK’ niet. Gek genoeg weer wel, als je de Falk gewoon vertelt dat je naar huis wilt navigeren. Dezelfde wizard duikt dan op, met het verschil dat het nu wel werkt.

Het instellen van een tussenstop is niet mogelijk, of zit zo grondig verstopt dat ik het nog niet gevonden heb. Wel is er een icoontje dat suggereert dat je een omweg kan instellen, waarbij je een getal van 1 tot 20 kan opgeven. Een soort avontuurknop? Best een leuk idee, maar ik zie geen enkel verschil in de berekende route.

Eigenlijk geloof ik de N40 gewoon niet. Een beetje naief misschien: als het mens tegen machine is, heeft de machine over het algemeen gelijk, maar in dit geval heb ik zo mijn twijfels. De Falk rommelt maar wat aan met de uitgerekende reistijd. Staat er eerst 40 minuten op het scherm als indicatie, nog geen kilometer verder is het opeens 30 geworden. Zo hard rijd ik ook weer niet.

Vooral als je expres van de voorgestelde route afwijkt, is de Falk bijzonder koppig. “Wil je een andere route rijden? Moet je zelf weten, maar die is wel een kwartier langer.” Vijfhonderd meter verder begint het toestel terug te krabbelen. “Misschien is het vijf minuten langer.” Dertig seconden later is mijn variant nog maar twee minuten langer. Dit schreeuwt om leuke experimenten. Ik ga zeker de Falk eens tegelijk met een andere PND inzetten. Kijken wie er gelijk heeft.

Roadblog: TomTom GO 910 vs One (2)

In de vorige roadblog vergeleek ik de GO 910 met de aanmerkelijk goedkopere TomTom ONE. De ONE is een stuk fijner om mee te nemen als je de auto uitgaat, makkelijker te bevestigen en navigeert net zo goed. Heeft de 910 voldoende extra te bieden?

Read more

Roadblog: TomTom One (3)

Bleiswijk-Eindhoven in de avondspits, dat moet fileleed opleveren. Alleen al het ontwijken van files kan reden genoeg zijn om een PND aan te schaffen, maar dan moet deze natuurlijk wel verkeersinfo kunnen ophalen. Op de TomTom One zit geen TMC-ontvanger, maar via een mobiele telefoon met Bluetooth breng je de TomTom alsnog op de hoogte van de laatste files. Deze informatie komt overigens uit meetlussen en verkeerscamera’s, die vrijwel alleen maar op snelwegen staan. Verstopte binnendoorwegen weet de TomTom dus meestal niks van af.
Read more

Roadblog: TomTom One (2)

Afgelopen zondag met de TomTom One een verdwaaltocht gemaakt naar de Reeuwijkse Plassen. Over flitspalen en eenrichtingsverkeer.

Read more

Roadblog: TomTom One (1)

Welkom bij de allereerste aflevering van mijn ‘roadblog’, een persoonlijke zoektocht naar het allerbeste navigatieapparaat. Zo om de vier tot zes weken neem ik een nieuw apparaatje mee in de auto en doe hier verslag. Als eerste: de nieuwe TomTom One.
Read more